wersja polska english version deutsche version

Karczma u Dargoscha w Klukach

| Karczma | Noclegi | Szkolenia | Oferty specjalne | Atrakcje | Galeria | Kontakt | Rezerwacje |

Karczma u Dargoscha w Klukach Karczma u Dargoscha w Klukach Kluki Kluki Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach zimą Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach zimą Karczma u Dargoscha w Klukach zimą Karczma u Dargoscha w Klukach zimą Słowińskie Centrum Kultury Regionalnej w Klukach

Kluki

"To był jeden chłop, a chłop ten się nazywał Grzanalta.
Ten przyszedł do tego Łebskiego Jeziora i sobie zbudował taką budę na tej łące, u tego strumienia. A taka łąka się nazywa na dzisiejszy dzień Grzanałta.
A wtedy to mu zapadło tam, a wtedy on sobie zbudował inną budę, tu, na górach.
A to miejsce, gdzie ten dom, co tam stoi, to się nazywa do dzisiaj dnia Nagołrza albo Górne. A ten Grzanałta miał jednego chłopca, a ten chłopiec się nazywał Klaka. A ten Grzanalta miał też jedną córkę, ale on nie miał żadnego syna.
Wtedy ten chłopiec zalecał się do tej córki i ona była wydana.
A ten Klaka miał ze swoją żoną siedmiu synów.
A to są nasi przodkowie. Wtedy ten najstarszy dostał tą chatę, tu, na górach. A ten drugi zbudował sobie chatę na piasku, a ta chata się nazywa Pioskłowe.
A ten trzeci sobie zbudowal chatę na dębu, a ta chata się nazywa Dąbłowe.
A ten czwarty sobie zbudował chatę u tego ługu, a ta chata się nazywa Ługłowa.
A ten piąty sobie zbudował chatę u chojny, a ta chata się nazywa Chłejłowa.
A ten szósty sobie zbudował chatę na pustej łące, a ta chata się nazywa Puszczłowe.
A ten siódmy sobie zbudował chatę, a to jest ninie nasza karczma, a ta chata się nazywa Grządłowe, ale ja nie wiem, co to w sobie ma.
A przecież wszyscy chłopi, co tu mieszkali, się nazywali Klaka, tedy ta wieś otrzymała swoje miano Klaki. A owa wieś się nazywa w dzisiejszy dzień Klaki, a my Klakowie, my jesteśmy ci prawdziwi Klakanie".

Tak głosi podanie o powstaniu wsi Kluki, które zawiera w sobie wiele elementów prawdy historycznej. Przede wszystkim fakt powstania wsi w szczególnych warunkach fizjograficznych i budowy zagród w nieregularnym porządku na pagórkach wydm. Dokumentuje to plan wsi z 1829 r., który wymienia takie nazwy części wsi jak: Gorni, Grzędowi, Dambowi, Lugowi, Piaskowi, Jach, Nowidomski, Zirkow. Prawdopodobnie również, zgodnie z treścią podania, nazwa wsi pochodzi od nazwiska jej mieszkańców.

Plan wsi Kluki

Nie wiemy natomiast skąd wzięło się samo nazwisko. Słowo kluka w dialekcie kaszubskim ma wiele znaczeń, tak nazywa się tyczka drewniana z hakiem do wyciągania wody, jarzmo na woły, hak, duży zakrzywiony nos, laska sołecka o charakterystycznych kształtach, kwoka wysiadująca jaja, a także bocian. Od któregoś z tych znaczeń, na zasadzie przezwiska, pojawiło się określenie nazwiska. Nazwisko Kleka pojawiało się w księgach metrykalnych kościoła w Smołdzinie począwszy od drugiej połowy XVI w. Najpierw dotyczy mieszkańców samego Smołdzina, poźniej spotykamy je przede wszystkim we wsi Kluki. Z biegiem czasu zmieniała się pisownia nazwiska. W XVIII w. pisano: Klek, Kleka, w XIX w. przybiera formę niemiecką Klick, Klück. Nazwa miejscowości też przybierała różne formy od kaszubskiego Klacyca, Klaczce, Kleck, Kleki do niemieckiego Klucken. Nazwa wsi Kluki pojawia się po raz pierwszy na początku XVIII w., w dokumentach, w których wymienia się zagrody "na Klukach" koło wsi Wottok lub pisze o zabudowaniach folwarcznych w Otoku, położonych koło Kluk lub o dwóch innych zagrodach rybackich zwanych Klukami. W dokumentach tych wymienia się jako mieszkańców tych zagród głównie Kluków, ponadto pojawiają się nazwiska Warnoch i Szot.

Nadłebskie bagna powodowały bardzo rozproszoną i nieregularną zabudowę. Kluki do lat 50. XX w. to właściwie trójwieś składająca się z trzech osad: Kluk Smołdzińskich, Kluk Żeleskich i Kluk Ciemińskich.

Więcej informacji na www.muzeumkluki.pl